Od rečenice do teksta: upotreba relativizatora kamā u književnoumjetničkom stilu modernog standardnog arapskog jezika

Sažetak

Relativizator kamā, nastao srastanjem prijedloga ka i imeničke relativne zamjenice mā, jedan je od polifunkcionalnih izraza čija je upotreba izuzetno frekventna u modernom standardnom arapskom jeziku, dok je njegov opis u literaturi nepotpun, nesistematičan i uglavnom morfološki orijentiran.1 Sintaktičke funkcije relativizatora kamā u takvom se opisu spominju tek rijetko i sporadično, a njihova sistematska analiza uglavnom izostaje. Stoga ovaj rad kao svoj osnovni cilj postavlja analizu različitih sintaktičkih funkcija što ih relativizator kamā i rečenica koju uvodi mogu imati kako unutar rečenične strukture nadređene rečenice tako i izvan njene strukture, na planu teksta. Analiza se zasniva na analitičko-deskriptivnom metodu i tipološko-funkcionalnom pristupu. Njeni rezultati pokazuju kako se rečenica uvedena relativizatorom kamā u modernom standardnom arapskom jeziku upotrebljava u nizu sintaktičkih funkcija, od funkcije realne i irealne poredbene rečenice, preko rečenice u funkciji atributa, predikata i glagolskog komplementa, do nivoa teksta i funkcija rečeničnog modifikatora i konektora. Uz sistematski opis funkcija relativizatora kamā i konstrukcija koje uvodi, ovakva analiza ukazuje i na njihovu stilsku efikasnost i značaj u bogaćenju inventara sredstava stilskog izbora u arapskom jeziku.